Πρόκειται για ένα περίεργο διάστημα που είτε εσωτερικά αισθάνεσαι ευάλωτος/η, στα όρια της θλίψης, είτε ονειρεύεσαι παραλίες, βουνά, μακρινά μέρη που θα μπορούσες να αποδράσεις – η δουλειά σε πιέζει, η καθημερινότητα σε καταπιέζει, οι ευθύνες και τα καθήκοντα σου φαίνονται ξαφνικά βαριά. Ψυχραιμία προς παρόν – ούτε ο θυμός ούτε το αυτομαστίγωμα είναι λύσεις.

Εκεί που κάθεσαι αρχίζουν να περνάνε από το κεφάλι σου σκέψεις που θα έκαναν ακόμα και την Κασσάνδρα να τρομάξει. Ώπα… Εντάξει, σε όλους μας υπάρχουν στιγμές που τα βλέπουμε όλα μαύρα, αλλά εσύ όταν πέσεις στη μαύρη τρύπα το κάνεις με ένταση πρωταθλητή. Γιατί; Γιατί από καιρού εις καιρόν έχεις ανάγκη να βυθιστείς στο σκοτάδι ώστε να αναγεννηθείς ως φοίνικας από τις στάχτες σου.

Όταν ο κυβερνήτης σου Άρης βρίσκεται πίσω από την πλάτη σου, όπως συμβαίνει τώρα με τον Άρη στους Ιχθύς, δεν αισθάνεσαι και πολύ καλά. Είτε γιατί εμφανίζονται εμπόδια ή αναποδιές στη μέση του πουθενά, εργασιακά, προσωπικά ή οικογενειακά, είτε γιατί κάτι μέσα σου σε τρώει χωρίς να μπορείς να το ονομάσεις και περιέχει παρελθόν, τύψεις, ενοχές ή απλώς κακή διάθεση. Η αυτοσυγκράτηση και η περισυλλογή που απαιτεί αυτή η διέλευση –να καθίσεις να σκεφτείς πού πατάς και πού βρίσκεσαι ή να ελαττώσεις παρόρμηση και ανυπομονησία– δεν αποτελούν τα γερά σου χαρτιά.

Οι παλιότερες δεκαετίες το ήξεραν πολύ καλά ή το ένστικτό τους ήταν πιο ακονισμένο. Η εργασιοθεραπεία είναι το αντίδοτο σε κάθε μαύρη σκέψη και αποτελεί μια διέξοδο κάθε φορά που τα πράγματα ζορίζουν. Έτσι οι άντρες δούλευαν υπερεντατικά και οι γυναίκες, αν ήταν στο σπίτι, έτριβαν τους νεροχύτες μέχρι να μελανιάσουν. Αν είσαι καλλιτέχνης, δημιουργός, φοιτητής, ερευνητής ή οποιοσδήποτε που η απομόνωση τον διευκολύνει στο έργο του, αυτές οι εβδομάδες μπορεί να είναι εξαιρετικά εποικοδομητικές.

Το να σου πει κάποιος να συμπεριφέρεσαι με ψυχραιμία, να εργάζεσαι με υψηλό επαγγελματισμό, να αντιμετωπίζεις με κατανόηση τις σχέσεις σου ή να αντιμετωπίσεις την καθημερινότητα με πραότητα είναι σαν να φοράς στενά παπούτσια και σου πατάει τον κάλο. Γιατί; Γιατί η καθημερινότητα είναι επιβαρυμένη με πρακτικές εκκρεμότητες, με εργασιακή ένταση, παρά πάνω δουλειά ή έξτρα υποχρεώσεις.