Ίσως κάποια μέρα, που ο άνθρωπος θα είναι κατά το ήμισυ τεχνητός και θα διαθέτουμε ανταλλακτικές καρδιές, να είναι ευκολότερο να συνέλθουμε από τις πληγές που μας άνοιξαν οι άλλοι με την αδιανόητη συμπεριφορά τους ή από τη σκληρότητα και τα ανεξέλεγκτα γυρίσματα της μοίρας – για να μην αναφέρουμε τα τραύματα που έχουμε ανοίξει εμείς στους άλλους.
Παρόλο που θα ’πρεπε να είσαι ευχαριστημένος/η αν έχεις καταφέρει να στέκεσαι όρθιος επαγγελματικά, ή όταν βλέπεις ότι μέσα στο χαλασμό μπορείς ακόμα να κάνεις σχέδια και να προχωράς στη ζωή σου, ή να νιώθεις ικανοποίηση μόνο και μόνο που είσαι γερός και δυνατός ώστε να μπορείς να αντιμετωπίσεις τα εμπόδια, εντούτοις βρίσκεσαι σε μια ρευστή συναισθηματική κατάσταση – δεν βολεύεσαι, κάτι φταίει. Αυτός που αγαπάς, αυτή που αγαπάς, αν υπάρχει σε στενεύει, αν δεν υπάρχει σου λείπει αφόρητα.